รู้หรือไม่ องค์ความรู้เรื่อง Safe Sex มักถูกนำเสนอเกี่ยวข้องและวนอยู่รอบจู๋ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าคนไม่มีมีจู๋จะมีเซ็กซ์แบบปลอดภัยไม่ได้นะ
เราอาจปฏิเสธไม่ได้ว่า มายาคติเชิงโครงสร้างที่สั่งสมมายาวนานทำให้ดีไซน์ของอุปกรณ์ป้องกันโรคติดต่อทางเพศ ยังยึดเอาอวัยวะเพศชายและการสอดใส่เป็นศูนย์กลาง เช่น ถุงยางที่หาซื้อง่ายที่สุดในโลกคือแบบสวมจู๋
แต่ความเจ๋งของเหล่า ‘คนมีจิ๋ม’ คือพวกเขาไม่ได้มัวแต่นั่งรอให้เกิดนวัตกรรมรองรับก่อน ถึงจะมี Safe Sex กันเองได้ ในยุคที่ดีไซน์ผลิตภัณฑ์เพื่อผู้หญิงยังเจอทางตันด้านทุนวิจัยพัฒนา จนแม้แต่ถุงยางผู้หญิงสำหรับสวมในช่องคลอด ยังหาซื้อยากแสนยาก แถมราคาต่อชิ้นแพงกว่าถุงยางผู้ชายอย่างน้อย 2-4 เท่า พวกเขาเลยศึกษาและนำอุปกรณ์ทางการแพทย์หลายอย่างที่เหมาะสมและถูกหลักอนามัยมาประยุกต์ใช้ เพื่อให้ตัวเองและคู่นอน ‘เสว’ ได้แบบไร้กังวล
เหตุผลสำคัญที่ถุงยางอนามัยเป็นอุปกรณ์ป้องกันที่นิยมใช้กันมากที่สุด คือหากใช้อย่างถูกวิธี จะสามารถป้องกันโรคติดต่อทางเพศ (STD) ได้สูงสุดถึง 98% ฉะนั้น ใครที่พอมีงบและมีเวลาเตรียมตัวล่วงหน้า อาจลองหาซื้อถุงยางสวมช่องคลอด (Internal Condom) ตามร้านออนไลน์ที่น่าเชื่อถือ หรือคลินิคด้านการคุมกำเนิดและวางแผนครอบครัวโดยเฉพาะ
แต่ก็ใช่ว่าถุงยางแบบสวมจู๋ (External Condom) จะไม่มีประโยชน์ใดๆ ต่อเซ็กซ์ของคนมีจิ๋มสองคน (หรือมากกว่านั้น 🤭) เลย ในคู่ที่มีการใช้อุปกรณ์รูปทรงคล้ายจู๋ร่วมกัน ถุงยางยังคงจำเป็น เพราะวัสดุของอุปกรณ์บางประเภทสามารถส่งต่อสารคัดหลั่งตกค้าง หรือแบคทีเรียธรรมชาติที่ช่องคลอดของเราไม่คุ้นเคย แม้จะทำความสะอาดอย่างดีแล้ว
ดังนั้น นอกจากเปลี่ยนถุงยางทุกครั้งที่มีเซ็กซ์ ก็อย่าลืมเปลี่ยนถุงยางทุกครั้งที่เปลี่ยนอุปกรณ์ หรือเปลี่ยนจากการสัมผัสอวัยวะหนึ่งไปยังอีกอวัยวะหนึ่ง เพื่อลดความเสี่ยงส่งต่อโรคและรบกวนสมดุลในช่องคลอดให้น้อยที่สุด
แล้วก็มาสู่จุดเริ่มต้นของความหัวใสในการประยุกต์ใช้อุปกรณ์ เพราะ Dental Dam หรือที่เราเรียกอีกอย่างว่า ‘แผ่นยางอนามัย’ นี้ ไม่ได้คิดค้นมาเพื่อกิจกรรมสร้างความเสวแต่อย่างใด! ใครทำฟันบ่อยๆ น่าจะคุ้นตา เพราะมันคือสิ่งเดียวที่หมอฟันใช้ครอบปากเราไว้เพื่อกันน้ำลายเจิ่งนอง
เรื่องก็มีอยู่ว่า โลกคิดค้น Dental Dam ขึ้นมาสำหรับทันตกรรมในช่วงประมาณยุค 1960 จากนั้น ช่วงยุค 1980 ที่เชื้อ HIV ระบาดทั่วโลก ชาวหญิงรักหญิงก็เริ่มใส่ใจสุขอนามัยระหว่างออรัลเซ็กซ์ (Oral Sex : การใช้ปาก) มากขึ้น จึงคิดเอา Dental Dam มาใช้ป้องกัน
อย่างไรก็ตาม ถ้าไม่สามารถเข้าถึงร้านจำหน่ายอุปกรณ์ทางการแพทย์ หรือไม่มีเวลารอสินค้าส่งมาจากร้านออนไลน์ อีกวิธีหนึ่งที่นิยมใช้กันคือนำถุงยางจู๋ที่หาซื้อได้ทั่วไปมาตัดหัวตัดท้าย แล้วผ่ากลางให้กลายเป็นแผ่นสี่เหลี่ยม พร้อมนำมาใช้วางกั้นระหว่างปากกับอวัยวะเพศระหว่างออรัลเซ็กซ์
ส่วนสายใช้นิ้ว (Fingering) ก็อย่าเพิ่งด่วนสรุปว่าจะปลอดภัยหายห่วง โอกาสติดโรคผ่านนิ้วอาจจะน้อย แต่นิ้วก็เป็นพาหะปนเปื้อนได้ถ้าอีกฝ่ายใช้มือสัมผัสปากหรือจิ๋มตัวเองต่อ
นอกจากนี้ มือยังเป็นอวัยะที่เราใช้ทำสิ่งต่างๆ ตลอดวัน หลายครั้งจึงอาจมีแผลเล็กๆ หรือรอยถลอกที่มองไม่เห็นอยู่ ซึ่งเปิดโอกาสให้เชื้อโรคเข้าสู่ร่างกายได้ ทางที่ดีควรป้องกันไว้ก่อน ผลิตภัณฑ์ที่ตอบโจทย์ที่สุดคือปลอกนิ้วยาง (Finger Cot) เดิมทีคิดขึ้นมาใช้ในวงการทำอาหาร แต่ปัจจุบันก็เริ่มมี ‘ถุงยางนิ้ว’ ที่คิดขึ้นมาเพื่อใช้ระหว่างมีเซ็กซ์บ้างแล้ว
และแน่นอนว่า ถุงมือทางการแพทย์ (Surgical Gloves) ก็ยังคงเป็นตัวเลือกที่ใช้แทนได้ ข้อควรระวังคือควรเลือกถุงมือชนิดไม่มีแป้ง (Powder-free) เพราะแป้งที่เคลือบอยู่บนถุงมืออาจตกค้างภายหลัง หรือก่อให้เกิดการระคายเคืองต่อผิวหนังหรือเยื่อบุอวัยวะเพศที่บอบบางได้
อย่าเพิ่งมองว่าสารหล่อลื่น (Lubricant) เป็นเพียงตัวช่วยเพิ่มความฟิน เพราะจริง ๆ แล้วมันเป็นอีกหนึ่งอุปกรณ์สำคัญที่ช่วยให้เซ็กซ์ปลอดภัยขึ้นได้ด้วย! โดยเฉพาะระหว่างทำกิจกรรมที่มีการเสียดสี การใช้สารหล่อลื่นช่วยลดแรงเสียดทาน ลดโอกาสเกิดการระคายเคือง แผลถลอกหรือรอยฉีกขาดเล็ก ๆ บนผิวหนังและเยื่อบุ ซึ่งอาจกลายเป็นช่องทางให้เชื้อก่อโรคเข้าสู่ร่างกายได้
อย่างไรก็ตาม ควรเลือกสารหล่อลื่นให้เหมาะกับอุปกรณ์ที่ใช้ด้วย เช่น
🔸สูตรน้ำ (Water-based) ครอบจักรวาลที่สุด ใช้ได้กับถุงยางลาเท็กซ์และเซ็กซ์ทอยหลายประเภท ข้อควรรู้คืออาจเริ่มฝืดเร็วกว่าสูตรอื่นพอสมควร โดยเฉพาะในที่ที่อากาศแห้ง
🔸สูตรซิลิโคน (Silicone-based) ก็ใช้กับถุงยางลาเท็กซ์ได้ แต่ควรหลีกเลี่ยงการใช้กับเซ็กซ์ทอยที่ทำจากซิลิโคน เพราะอาจทำกิริยากับพื้นผิวอุปกรณ์ ทำให้อุปกรณ์เกิดรอยที่เป็นแหล่งสะสมของเชื้อโรค
🔸สูตรน้ำมัน (Oil-based) ไม่ควรใช้ร่วมกับถุงยางลาเท็กซ์ เพราะทำให้ถุงยางเสื่อมสภาพและฉีกขาดได้ง่ายขึ้น
อีกหนึ่งสิ่งสำคัญที่ขาดไม่ได้คือสุขภาวะและสุขอนามัยที่ดี ก่อนเริ่มกิจกรรม หากมีโอกาสชวนกันไปตรวจคัดกรองโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์และเชื้อ HPV ล่วงหน้าได้ก็เยี่ยมเลย
ข้อมูลจากศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคแห่งสหรัฐฯ หรือ CDC (Centers for Disease Control and Prevention) เผยว่า กลุ่มหญิงรักหญิงก็มีการส่งต่อโรคติดต่อทางเพศสัมพันธุ์ (Sexually Transmitted Diseases : STD) เช่นกัน ภาวะที่ตรวจพบมาก ได้แก่
🔸พยาธิในช่องคลอด (Trichomoniasis)
🔸เชื้อราในช่องคลอด (Yeast Infection)
🔸เชื้อ HPV ซึ่งเป็นสาเหตุของมะเร็งปากมดลูก
🔸ภาวะแบคทีเรียในช่องคลอดเสียสมดุล (Bacterial Vaginosis)
🔸หูดหงอนไก่ (Genital Warts)
ส่วนหนองในแท้ (Gonorrhea) และหนองในเทียม (Chlamydia) พบน้อยกว่ามาก แต่ก็แฝงมาและติดต่อกันได้ เพราะอย่างไร เซ็กซ์ระหว่างคนมีจิ๋มก็ยังคงต้องแนบชิดกันทางผิวหนัง น้ำลาย สารคัดหลั่ง หรือแม้แต่เลือดประจำเดือน ไม่ต่างจากเซ็กซ์กับคนมีจู๋
แต่ถ้ายังไม่มีโอกาสเหมาะพากันไปตรวจ อย่างน้อยก็ควรแวะสำรวจสุขภาพตัวเองให้มั่นใจว่าพร้อม ไม่ฝืนมีเซ็กซ์เมื่ออ่อนเพลีย หรือพบอาการผิดปกติ
นอกจากนี้ อย่าลืมดูแลความสะอาดของร่างกายและอุปกรณ์ที่ใช้ร่วมกันด้วย ส่วนใครชอบใช้นิ้วเป็นตัวช่วย อย่าลืมตะไบเล็บให้เรียบร้อยก่อนลุย
และสิ่งสุดท้ายที่ขาดไม่ได้คือความยินยอม (Consent) เพราะต่อให้เตรียมอุปกรณ์ป้องกันไว้พร้อมแค่ไหน แต่หากขาดความยินยอมจากทุกฝ่าย เซ็กซ์ก็ไม่อาจเรียกว่าเป็นพื้นที่ปลอดภัยได้
อย่าลืมว่าทุกคนมีสิทธิเลือกว่าจะทำอะไร ไม่ทำอะไร หรือเปลี่ยนใจหยุดเมื่อไรก็ได้ ความยินยอมต้องเกิดขึ้นอย่างสมัครใจ สื่อสารกันได้อย่างเปิดเผย และเคารพขอบเขตของกันและกัน เพราะเซ็กซ์ที่ดีไม่ใช่แค่ปลอดภัยจากโรค แต่ต้องปลอดภัยจากแรงกดดันทั้งทางกายและใจด้วย
นอกจากนี้ความยินยอมยังมีหลายระดับ ไม่ใช่แค่ Yes หรือ No เท่านั้น แต่คือ ‘ข้อตกลงร่วมกัน’ ซึ่งต้องเกิดขึ้นอย่างมีคุณภาพภายใต้หลายเงื่อนไข เช่น ต้องเป็นอิสระ ต้องมีข้อมูลครบถ้วน ต้องปราศจากความกลัว เป็นต้น
